Op maandag 19 en dinsdag 20 januari organiseerde De Laatste Eer opnieuw de herdenkingsbijeenkomst. De uitvaartvereniging steekt dan een kaars aan en noemt de namen van de mensen wiens uitvaart zij het afgelopen jaar verzorgde. Nieuw dit jaar was dat de nabestaanden het licht niet alleen mee naar huis konden nemen, maar ook op het graf of bij de urnenmuur mochten zetten.
Het was een indrukwekkend gezicht, al die lichtjes op het graf. Er stonden vuurkorven en fakkels om de aanwezigen te helpen hun route op het graf te vinden. Na afloop was er warme chocolademelk en koffie en bleven veel nabestaanden napraten.
De Laatste Eer organiseert ieder jaar deze herdenkingsbijeenkomst. “Het is een manier om de tijd te nemen voor je verdriet,” vertelt Tineke van Dusseldorp. Tineke werkt op kantoor bij De Laatste Eer en organiseert met een aantal collega’s deze avonden. “Bijzonder vind ik dat iedereen dit moment op zijn eigen manier beleeft. Sommige nabestaanden komen met hun hele familie, anderen komen alleen. De één vindt het fijn om zelf een kaars aan te steken voor de overleden naaste, de ander laat het liever door ons doen. En dat is natuurlijk allemaal prima.”
De deelnemers van dagbesteding ‘Centraal’ van Gemiva staken op hun eigen unieke manier de nabestaanden een hart onder de riem. De porseleinen kunstwerken rondom het thema rouw die zij hebben gemaakt, waren op de avonden te bewonderen.
Ook de muziek van Jack Glasbergen bood troost. Hij speelde onder andere het bekende ‘Lichtje branden’ van Suzan en Freek. “Ik laat een lichtje branden voor jou,” staat in het refrein, iets wat de nabestaanden dus letterlijk konden doen. Die maakten er dankbaar gebruik van, zowel op het graf op de Sandtlaan als op het graf bij de Grote Kerk. Een bezoeker staat na afloop met in de ene hand een kopje koffie en in de andere hand het brandende kaarsje. “Mijn moeder ligt in Valkenburg begraven,” vertelt ze, “maar morgen ga ik dit lichtje op haar graf zetten.”
Foto's: Gert Eldering