Ruth Schreuders over levend verlies: “Mensen zijn zich niet altijd bewust dat ze rouwen.”

Op 26 februari organiseert De Laatste Eer opnieuw het Rouwcafé. Dit keer gaat het over ‘Levend verlies’. Spreker Ruth Schreuders heeft daar in haar werk als geestelijk verzorger bij Topaz dagelijks mee te maken: “Mensen zijn zich niet altijd bewust dat ze aan het rouwen zijn.”

“De term rouw gebruiken we voornamelijk als we een geliefde verliezen, een partner, een kind, een familielid of vriend. Maar die rouw bestaat niet uit één ding: het gaat over verschillende facetten. De toekomst die je kwijtraakt, het beeld wat je had over samen ouder worden, wat je in die ander vond…een deel van die rouw kun je ook al hebben als iemand nog leeft. Denk aan een partner met dementie, een kind dat een andere weg gaat. Maar ook het verlies van een baan, een kinderwens die niet uit is gekomen, verlies van gezondheid. Dat alles noemen we levend verlies.”

“Levend verlies is het besef dat iets wat heel belangrijk en waardevol voor je is, nooit meer terugkomt. Dat is bij ‘gewone’ rouw natuurlijk ook zo, maar bij levend verlies wordt dat verlies niet erkend. Rouw heeft lotgenoten nodig, je hebt de ander nodig om te beseffen dat het erg is. Bij levend verlies is die erkenning er niet, soms niet eens door jezelf. Mensen zijn zich niet altijd bewust dat ze aan het rouwen zijn.”

Een ander verschil met ‘gewone’ rouw is dat het (nog) geen einde heeft: “Het is als een elastiek dat je lang uitrekt, iets wat je steeds bij je draagt. Daarmee is het vermoeiend en uitputtend. Als je partner daadwerkelijk is weggevallen, dan moet je rouwen en dan is er een soort gemarkeerd einde. Er is een dienst, er zijn kaartjes en bloemen. Maar bij levend verlies is het nog niet afgerond. Dat is lastig.”

Als geestelijk verzorger in een verpleeghuis heeft Ruth hier heel veel mee te maken: “Het gaat bij de mensen die ik spreek over de dingen die niet door zijn gegaan, gezondheid verliezen, de keuzes die ze hebben moeten maken, bijvoorbeeld omdat ze moesten zorgen voor een zieke partner… in zo’n situatie is het belangrijk dat je het voor jezelf erkent en dat het er mag zijn. De omgeving kan daarbij helpen. Het helpt als mensen om je heen woorden gebruiken die horen bij rouw: ‘Word je hier verdrietig van? Voel je je verloren, alleen?’ Je kunt mensen helpen om er taal aan te geven. Dat kan al een heel verschil maken.”

Het Rouwcafé start om 20.00 uur, vanaf 19.30 uur is er koffie in het Rouwcentrum aan de Kamerlingh Onnnesstraat. Leden en niet-leden zijn welkom en u hoeft zich niet op te geven.

Cookie instellingen